Als je kind uitvalt van school, staat de wereld op zijn kop. Ondanks dat het niet uit de lucht kwam vallen – het ging al tijden niet goed – lijkt het een schok teweeg te brengen. De goedbedoelde adviezen vliegen je om de oren, je wordt gebeld, gemaild, gevraagd voor overleggen. Iedereen maakt zich zorgen. En dan blijk je met de beste bedoelingen gevierendeeld…

Als ouder van een ‘thuiszitter’ word je zelf vaak ook een thuiszitter. Je kind heeft je nodig, jouw zorg, jouw fysieke nabijheid. Bij jou op schoot om voorgelezen te worden (tip: ook duckies kun je voorlezen😊) samen onder een dekentje een film kijken. Samen lego-en, samen knutselen. Of gewoon in de huiskamer op de bank mogen gamen, in je onesie.

Het is niet alleen heel fijn om als kind even niets meer te hoeven en ziek te mogen zijn, het is eigenlijk ook heel eng. En overweldigend. Jouw steun heeft je kind dan ook hard nodig, jouw stevigheid en jouw vertrouwen dat het écht wel weer goed komt.
Om dat vertrouwen te voelen en te kunnen bieden, heb je zelf óók steun nodig. Kunnen leunen op de mensen om jullie heen, op de professionals die al om jullie heen staan of nu in zicht komen. Dan zijn opmerkingen als “Hoe langer het duurt, hoe moeilijker het is om weer naar school te gaan” niet helpend, integendeel. Daar word je als ouder stikzenuwachtig van en dan lukt het niet meer om dat veilige baken te kunnen zijn waar je kind zich aan kan vasthouden in deze heftige tijd.

Het er zijn voor je kind, vereist dus ook een voor jezelf kiezen. Om jezelf zo stevig én zacht mogelijk te houden. Dat is vaak best heel spannend. Veel ouders die ik spreek zijn gewend om mee te bewegen, om hun best te doen, om de harmonie te bewaren. Uit angst, uit zenuwachtigheid, uit neiging tot pleasen of gewoon omdat je op je tandvlees loopt en je helemaal nergens meer stevig of helder voelt.

Ik hoop dat deze tekening helpt om te laten zien wat je nodig hebt. Wat jullie als gezin nodig hebben. Omdat ook de goedbedoelde adviezen en aangeboden hulp enorm ondermijnend kunnen zijn.
Je mag dus nee zeggen.