Je kind is gevoelig, intens en heeft een flinke sterke wil…
Hoe dol je ook bent op je kind, pittig is het allemaal wel. Er is veel strijd in huis en de emotionele buien zuigen je leeg. Je merkt dat je vaak op eieren loopt om een woedeuitbarsting vóór te zijn. Je bent moe. Moe van het opvangen. Moe van het in bochten wringen om maar zo goed mogelijk de harmonie in huis te bewaren. Waarom kan het bij jullie nou nooit eens soepel gaan?
Je stuit vaak op onbegrip van anderen, over hoe je kind zich gedraagt of over hoe jij met je kind omgaat. Adviezen als ‘Je moet gewoon strenger zijn, je kind kan toch niet álles bepalen?!’ of ‘Zet hem gewoon voor een time-out in de gang als ie zo driftig doet.’ (De laatste keer dat je dat probeerde beukte hij bijna door de deur heen, vollédig overstuur en in paniek…)
Deze methodes werken dus niet bij jouw kind. Maar wat dan wel?
Soms twijfel je of je het wel goed doet… Je kind is in sommige opzichten zó anders dan andere kinderen; gevoeliger, intenser en met zoveel meer behoefte aan autonomie. En het lijkt erger te worden, alsof je nú al een puber in huis hebt.
Ik ben Angelique van der Mast en bij praktijk Julijn begeleid ik ouders zoals jij. Ouders met de handen in het haar, die zich moedeloos voelen van al het gedoe. Ouders die snákken naar harmonie thuis, naar mínder driftbuien, naar dagen die soepeler verlopen. Ouders die verlangen naar rust en naar meer ontspanning. Naar meer kunnen genieten van hun kind, hun gezin. Van weer aan zichzelf toekomen in plaats van alleen maar ‘aan’ te staan. De gehéle dag.
Waar het gedrag van je kind ‘boos’ lijkt, blijkt het vaak ontlading van opgebouwde frustratie, wanhoop & onmacht te zijn. Je kind zit hélemaal vol en heeft het zwaar. En jullie daardoor ook.Ik leer jullie je kind opvangen zonder zelf om te vallen en zonder nog op eieren te lopen. Maar vooral help ik je begrijpen wat je kind nodig heeft om als gevoelig, intens mens met een sterke wil weer bruisend en opgewekt door het leven te kunnen gaan. In plaats van lava-spuwend… Waardoor alles ein-de-lijk wat meer vanzelf lijkt te gaan.
Hebben jullie als ouders al van alles geprobeerd, maar zetten de adviezen en tools of therapieën nog niet voldoende zoden aan de dijk?
Neem dan zeker even contact op om kennis te maken en te ervaren wat ik voor jullie kan betekenen.
Ik zie namelijk veel interventies op gedrag, terwijl gedrag eigenlijk ‘slechts’ een uiting is. Als je niet iets met de onderliggende behoefte(s) doet, blijf je dweilen met de kraan open. Een emotiethermometer, bijvoorbeeld, werkt voor geen meter als een kind niet boos blijkt maar vooral enorm veel aan het ontladen is.
Laten we de oorzaak van alle ontlading achterhalen en bij de bron aanpakken.
Je als kind gezien voelen en écht begrepen worden
Voor gevoelige intense (hoogbegaafde) kinderen met een sterke wil is autonomie vaak ‘van levensbelang’. Serieus genomen worden, je gezien voelen en écht begrepen worden. De grote behoefte aan autonomie heeft ook te maken met je veilig voelen. Met grip ervaren op je eigen leven.
Met intens mógen zijn. Niet afgeremd, gekortwiekt, of onder de duim gehouden worden. Erkenning van hun grote gevoel voor rechtvaardigheid, erkenning van hun emotionele diepgang. Erkenning van hun kunnen & behoeftes, los van hun kalenderleeftijd.
(Onder het kopje aanbod – consult ouders vind je toegespitst op leeftijd een aantal van de vragen of lastige situaties waar ouders met hun kinderen tegenaan lopen.)
Voelen deze kinderen zich niet voldoende gezien of onbegrepen, zie je enerzijds ‘klierig’ gedrag ontstaan. Kinderen komen in opstand, worden drammerig, vertonen clownesk gedrag. Thuis, maar bijvoorbeeld ook op school. Anderzijds zie je kinderen die zich op school aanpassen en inhouden, het bekende ‘Had ik er hier maar 30 van in de klas’. Maar het zichzelf zó opzij zetten wreekt zich en bij thuiskomst wordt alles wat ze de hele dag ‘keurig’ binnengehouden hebben er íntens uitgooien. Ruzie zoekend, ontploffend ‘om niets’. Ook drammerig of dwingend gedrag is dan typisch. Hier lijkt het de sterke wil te zijn – het MOET gaan zoals IK het wil – maar vaak is het vooral een reactie op het zich de hele dag aangepast hebben.
In een consult kijken we welke signalen je kind geeft en aan welke knoppen we kunnen draaien om de oorzaak van alle opgebouwde spanning aan te pakken. Ook leer ik je aanvoelen of het drammerige gedrag vraagt om meebewegen en ruimte bieden of dat het gedram puur een vraag om ‘Help mij ontladen’ is. (Als jij nou boos wordt op mij, mam, kan ik boos worden op jou en dan ben ik al mijn zooi weer kwijt!) In die situatie werkt meebewegen namelijk averechts, ga je vaak vér over je eigen grens en komt de ontlading alsnog. Maar lelijker en grover dan had gehoeven. Daar is dus al veel te winnen!
En uiteraard leer ik je hoe je zelf kunt blijven staan in alle turbulentie en niet uitgeput raakt. Want het opvoeden van zo’n intens belevend kind vraagt veel van jou als ouder. Ouderschap in het kwadraat…
Overprikkeling of onderprikkeling?
Vrijwel alle kinderen wiens ouders ik spreek hebben last van de te krappe ruimte om te mogen zijn wie ze zijn. Bijna altijd speelt er onderprikkeling en blijkt dit een grote factor in alle opgebouwde frustratie en ervaren wanhoop. Op school, maar soms ook thuis. Bijvoorbeeld omdat vooral hun gevoeligheid wordt gezien en hun ‘grootsheid’ lastiger tot uitdrukking kan komen. Of omdat hun leefhonger niet herkend wordt of te weinig gevoed. En ook gewoon omdat het leven druk & vol is en we onbedoeld teveel doorgedenderd zijn.
Een ander deel van de kinderen ervaart de wereld juist als voornamelijk overweldigend. Waar dit lijkt voort te komen uit hun gevoelige inborst, blijkt toch ook hier vaak onderprikkeling een rol te spelen. Kinderen raken uitgeput en overbelast, doordat de wereld te lang aan hen heeft lopen duwentrekkensjorren:
Al het heftige gedrag, de woedeaanvallen, de angsten, het dwangmatige en het geklier zijn dan uitingen van vollédig vol zitten. Van overbelasting, van te lang durende stress en je kind is wanhopig op zoek naar zich weer veilig voelen. Fysiek veilig voelen. Dan verstop je je onder je capuchon, in je zelfgemaakte tentje en in je kamer met de gordijnen dicht. Je verdooft je gevoel in je Donald Duck, in je telefoon, in de iPad.
Overbelasting – de volle emmer – ontstaat niet alleen door overprikkeling. Integendeel, het duwentrekkensjorren om een kind op school te krijgen wijst vaak op onderprikkeling. Onderprikkeling kan ontstaan door niet voldoende cognitieve uitdaging te krijgen, maar is breder dan dat. Als je te smalle kaders krijgt om in te bewegen, bijvoorbeeld, of als je creativiteit niet tot expressie kan komen.
Als jouw emotionele diepgang wordt afgedaan als kleinzerig, als je verwondering wordt geplet, je verrukking verschraald en je grapjes onbegrepen blijven. Als je je niet gezien voelt in je gehele zelf, maar jezelf moet ‘amputeren’ om te passen, dan verlies je je levenslust en dooft je vlammetje. En dan zie je een kind dat eigenlijk het bijltje erbij neer heeft gegooid: Hou dat stomme leven maar, ik doe niet meer mee.
De emmer weer leeg krijgen
Als er sprake is van overbelasting – de emmer zit nókvol en stroomt vaak intens over – zijn er altijd drie contexten om verandering in aan te brengen, drie knoppen om aan te draaien: Jullie als ouders en als gezin zijn een knop, school of de kinderopvang is een knop en het kind zelf is óók een knop. Waar we gewend zijn te draaien aan de kind-knop, kijk ik altijd eerst naar hoe we de omgeving kunnen aanpassen, zodat jullie kind zich meer gezien voelt en krijgt wat het nodig heeft. Voor kinderen, zeker de scherp-afgestelde, kan het namelijk snel voelen alsof er iets mis is met ze. Een subtiele afwijzing van wie ze zijn als persoon, tot in het diepste van hun kern gevoeld. Het kind hoeft niet gefixt, wij kunnen het verschil maken.
Dat begint met erkenning van de nood van het kind en écht begrip van de situatie. Vaak zie je dan een enorme opluchting bij het kind, het verzet is gezien. Er ontstaat weer vertrouwen in jullie als ouders en de verbinding herstelt zich. Dan is het zaak om de factoren die onder- en overprikkeling hebben veroorzaakt aan te pakken. Tegelijkertijd dienen verwachtingen aangepast, meer ruimte worden geboden, ook bewust voor meer fysieke ontlading.
Daarnaast is het van belang de focus te verschuiven naar meer van de juiste ‘voeding’, minder van de energieslurpende dingen. Energiemanagement, dus, uitgaande van de kern van het kind. Alleen prikkels verminderen is niet voldoende. Ook bewust bewegen naar meer zachtheid en geborgenheid, juist om die veilige bedding te bieden voor het kind om te kunnen landen. Te kunnen thuiskomen en helemaal ok te mogen zijn. Ook vereist het van jullie als ouders om goed te kijken naar welke regels en/of verwachtingen te hoog gegrepen zijn op dit moment, wat er momenteel (even) niet lukt. Het gevoel van falen, van niet voldoen aan (subtiele) verwachtingen kost bakken energie én hakt erin, dus dit is vaak een snelle interventie om wat meer lucht te creëren bij het kind en ook in jullie gezin als geheel.
Een flinke puzzel, maar wel een belangrijke om te leggen om verdere ellende te voorkomen. Soms is het nodig om een externe HB-specialist mee te nemen naar school, om vanuit dergelijke expertise de werkjes op school weer passend en voedend te krijgen. Vaak genoeg hebben scholen of het samenwerkingsverband de expertise in huis en kan er met snelle aanpassingen al een groot verschil gemaakt worden. Soms blijkt toelating tot de (externe) plusklas zelfs al een groot verschil te maken. Het eindelijk worden gezien voor wie je bent, serieus genomen worden en met ‘gelijkgestemden’ te kunnen zijn, geeft het kind een flinke boost. De zin komt terug en de energie trekt weer aan. Een lange termijn plan blijft noodzakelijk, maar de hernieuwde energie kan het kind nét weer even vlot trekken.
Het herkennen van de ontstane overbelasting, het erkennen van onderprikkeling is meestal de grootste horde om te nemen, juist omdat het op school vaker onzichtbaar blijft – kind past zich aan – en alleen jullie als ouders een goed beeld hebben van de grootte van de impact die onderprikkeling heeft op jullie kind. Met elkaar zorgen we ervoor dat het kind écht gezien wordt en met jullie steun weer kan terugveren naar zichzelf. Krachtig en intens, maar nu vanuit een opgewektheid en aanstekelijk gebruis.
Afhankelijk van de duur van de overbelasting en de mogelijkheden van de aanpassingen – ook voor jullie als ouders is het vaak even wennen en oefenen hóe je dit aanvliegt – zullen er zo’n 3 tot 5 consulten nodig zijn. Tussen de consulten door is het altijd mogelijk om me te mailen, om een dagelijkse situatie voor te leggen of om even te checken ‘Hoe zat het ook alweer?’. De korte lijntjes vind ik belangrijk. Liever gelijk goed dan veel te lang aanmodderen. Op naar meer bruisende, sprankelende kinderen en ouders die wat meer achterover kunnen leunen. Er is al meer dan genoeg spanning en ervaren druk, dus alleen maar fijn als ik hierin een positief verschil kan maken voor jullie gezin.
Schooluitval
Als het duwentrekkensjorren al lange tijd aan de gang is en het vlammetje van je kind op uitdoven staat, is vaak een grotere stap terug nodig. Om écht tot rust te komen, het zenuwstelsel te laten kalmeren. Voor je kind om zich weer veilig te voelen, te kunnen herstellen en vooral de eigen stem weer te hervinden. Het eigen pad, op het eigen tempo. Ook weer eigen regie ervaren is belangrijk, weer grip op het leven voelen na zich lang hulpeloos en machteloos gevoeld te hebben. Eerst volledig op hun voorwaarden, alles luistert nauw.
Zodra het herstel vordert en ze krachtiger worden, ontstaat er meer rek en blijken ook de hele gevoeligerds flexibeler dan ooit gedacht. Hun kracht krijgt nu de ruimte en het leven wordt minder overweldigend. Zolang ze hun behoeftes en verlangens blijven prioriteren. Dit vereist vooral een ruimere blik en een herijking van definities. School wordt niet langer het doel, maar een middel om te kunnen herstellen. En soms blijkt school dusdanig veel negatief effect op het welzijn van het kind te hebben (gehad), dat een tijd geen-school nodig is om tot duurzaam herstel te komen.
Heb je te maken met dreigend schooluitval of is je kind al een ’thuiszitter’, neem contact op om te zien wat ik voor je kan betekenen. De weg naar duurzaam herstel is voor kinderen maar zeker ook voor hun ouders een intensieve. Er is nog weinig kennis voorhanden binnen de reguliere instanties en niet zelden zullen jullie op onbegrip en weerstand stuiten.
Ik schreef o.a. hierover het artikel ‘Als je kind op school is uitgevallen’ voor Hoogbegaafd het Magazine. Stuur gerust door naar mensen om jullie heen om te verduidelijken welke steun jullie nodig hebben. Alles voor een beetje meer begrip.
Het creëren van een herstelsfeer
De eerste stap na schooluitval is het creëren van een herstelsfeer. Dit is vaak al behoorlijk pittig, want waar doe je goed aan? Hoe zorg je dat je kind echt ziek mag zijn en mag herstellen?
Hoe doe je dat met grenzen, met schermpjes, met je eigen werk, met verwachtingen en regels? Hoe ga je om met alle ontladingen?
Hoe blijf je staan als iedereen aan jullie gaat duwentrekkensjorren? Waar vind je steun, welke hulpverlening is nodig, wanneer grijp je in en wat laat je gaan? En hoe zorg je dat alle anderen van jullie gezin er niet (ook) aan onderdoor gaan?
Waar vind je houvast, enige grip als je wereld op de kop staat? En hoe hervind je vertrouwen en waar hou je aan vast als er geen lichtpuntjes zijn, als er geen beweging lijkt te zijn, als je kind als een klein hoopje ellende onder dekentje op de bank ligt?
Neem contact op om even kennis te maken, je hart te luchten en te ervaren wat ik voor jullie kan betekenen.
“Na al meerdere professionals geraadpleegd te hebben, ben jij de eerste die onze dochter écht begrijpt.”
vader van dochter (4)
Voeg je koptekst hier toe
Waarom bij mij?
Opgeleid door Janneke van Olphen, grondlegster van de combinatie (Hoog)gevoelig & Strong-Willed, ben ik een erkend HG&SW specialist. Daarnaast ben ik licentiehouder van de cursus HG&SW. Belangrijk, uiteraard, maar interessanter zijn mijn eigen doorleefde ervaringen; niet alleen is mijn dochter ‘er zo eentje’, zelf ben ik precies zo. Zie hiervoor ook mijn ‘Over mij’.
Ik snap je kind dus. Ik snap hoe dingen zo intens kunnen voelen, in al je vezeltjes. Ik snap hoe je overweldigd kunt raken. Ik wéét hoe die vurigheid voelt, hoe graag je kunt verlangen naar harmonie en tegelijkertijd alle grenzen wilt bevoelen. Ik ken de sterke behoefte aan autonomie, ik ben die intensiteit. Nog steeds. En de zachtheid gelukkig ook. Al mijn opgedane kennis, eigen worstelingen en positieve ervaringen combineer ik met een achtergrond in counselling, filosofie en psychologie. En tegenwoordig ook ervaringsdeskundige, als ouder van een ’thuiszitter’.
Naast WO-opgeleid te zijn, ben ik vooral ook auto-didact. Zo heb ik zelf mijn website gebouwd (en uiteraard volledig onderschat hoeveel werk dat was 
, maar het zelf uitvogelen is gewoon zó leuk!) en lees ik me het schompes. Ik combineer de inzichten vanuit de verschillende perspectieven op hoogbegaafdheid met de doorleefde ervaring van intensiteit. HB is zoveel meer omvattend, zoveel gelaagder dan de lijstjes met kenmerken (en vaak worden er kenmerken op kinderen geplakt die niets met hoogbegaafdheid te maken hebben…) dat ik daar ver van weg blijf.
Het gaat namelijk veel meer om het afstemmen op je kind, het herkennen van de intensiteit in voelen, in willen, in denken, in zijn en dat écht begrijpen. Energiemanagement, (hoog)oplopende spanning, voeden van de leefhonger, overbelasting, onderprikkeling, het vlammetje intact houden of weer terugvinden. Dit zijn thema’s en termen die vaak in consulten ter sprake komen. Begrijpen wat er vanbinnen bij je kind gebeurt, maakt het gedrag ‘opeens’ logisch en hierdoor ervaar je als ouders zoveel meer grip. Je schouders kunnen zakken, je hoeft niet meer op eieren te lopen. Ontspanning en levendigheid komen terug. En daar doen deze kinderen het éxtra goed op 
Wat kun je verwachten van mijn begeleiding?
Nuchterheid, sowieso. Mildheid. En luchtigheid en humor, want er wordt veel gelachen, ondanks de kwetsbare onderwerpen en de soms schrijnende situaties. Ik hou je intact, ik vind niets gek en ik wéét dat je je best doet. En dat je uit onmacht
soms dingen doet waar je je misschien voor schaamt. Dat je niet de ouder bent
die je voor ogen had. En dat dat je pijn doet.
Maar ik weet óók dat jouw onmacht voortkomt uit opgelopen spanning, uit je emmertje
dat overloopt. Wat volkomen logisch is als er zoveel stress en strijd is thuis. Als de buitenwereld goedbedoelde
maar veroordelende adviezen geeft. Als je niet kunt klankborden, omdat niemand het écht begrijpt.
En omdat je gewoon nog niet goed weet wat er eigenlijk aan de hand is. Waarom je kind doet wat het doet.
Soms voel je je zó machteloos, zo onthand.
Alsof het allemaal uit je vingers glipt. Geen enkele grip.
En dat is precíes wat ik voor je kan betekenen.
Ik help je om weer grip te ervaren. We gaan samen op zoek naar de ‘handleiding’ van je kind en tegelijkertijd kijken we hoe je je eigen veerkracht kunt vergroten. Hoe je minder omver gemaaid kunt worden, hoe je steviger kunt staan en blijven staan, ook als er van alle kanten aan je getrokken wordt. Vanuit jezelf, niet gepantserd of maskerend.
Zodat je wél de ouder kunt zijn die je bent – als jouw emmertje niet continu overloopt.
Ja, ik wil graag weer die ouder zijn die óók in me zit!
Zowel offline als online consulten mogelijk, ook in de avonduren vanaf 20.30 uur. Je kunt binnen 2 weken terecht (maart 2026)
Een volle dag over jouw intense kind, met veel herkenning, inzichten en ontlading. (Workshop op het moment nog niet mogelijk. – feb. 2026)
Ochtendworkshop in Delft. Over de jongste gevoeligerds, tot een jaar of 9. Praktisch, nuchter én liefdevolle hulp bij die Sterke Wil.
Blogs op LinkedIn
Op LinkedIn deel ik met regelmaat verhalen over de kinderen uit mijn praktijk. in de hoop meer herkenning en begrip voor hen te creëren. Meestal schrijf ik vanuit het perspectief van het kind, af en toe vanuit het perspectief van de ouder. Om te laten zien (en je als lezer te laten ervaren) wat er vanbinnen bij het kind gebeurt.
In elk stukje meng ik de verhalen van verschillende kinderen door elkaar. Voor de privacy van de kinderen uiteraard, maar ook om te laten zien dat veel verhalen identieke elementen hebben. Jullie als ouders hebben namelijk vaak het gevoel dat je de enige bent die hiermee worstelt en ik hoor vaak dat er weinig begrip of herkenning vanuit de omgeving komt. Met deze verhalen wil ik ouders dan ook een hart onder de riem steken: je bent niet alleen. Houd moed. Met beter zicht op wat er zich vanbinnen afspeelt bij je kind kunnen de mooie kwaliteiten van je gevoelige, intense, autonome kind wél tot bloei komen. 
Een paar voorbeelden van deze verhalen vind je hieronder. (Let op, je wordt doorgestuurd naar LinkedIn) Meer verhalen? Stuur me gerust een connectieverzoek of volg me om mijn blogs in je feed te ontvangen.
Concentratieproblemen
Je bent 7 en je hebt concentratieproblemen…
In de klas lukt het je niet zo goed om ‘bij de les’ te blijven. Je bent een beetje dromerig, staart vaak uit het raam.
Toch lijk je wel van alles op te merken. Als er een pen valt, ben jij degene die hem oppakt. De juf glimlacht vriendelijk naar je, maar je ziet dat …lees verder
Alles-willen-bepalen
Je bent 4 en het liefste wil je ALLES bepalen.
Welk ontbijtbordje, welke beker, welke appel. Je ouders bewegen met je mee – pick your battles – want de hele dag strijd om zulke onbenullige dingen kost veel te veel energie. En wat maakt het ook uit als je per sé die ene appel mee wil naar …lees verder
Intensiteit
Je bent 6 en oh, wat heb je het soms moeilijk.
Je intensiteit is heerlijk aanstekelijk als je enthousiast bent. Je gulle lach en bruisende aanwezigheid zijn een genot om om je heen te hebben. Je gretigheid, je levenslust, je schitterende verwondering.
Maar alle intensiteit heeft ook een …lees verder
Leerhonger? LEEFhonger!
Al vanaf de dag dat je geboren bent lijk je het leven te willen opslurpen. Met grote ogen kijk je alert de wereld in, niets wil je missen. Al snel richt je je hoofdje op, al zou dit ‘volgens de boekjes’ nog láng niet kunnen. Het baby-zijn vind je maar niks. Wóest ben je als je weer eens door je kleine lichaampje wordt tegengehouden …lees verder
De podcast
In maart 2022 heeft Marije Hofland van het boek Een intense reis me voor haar podcast serie geïnterviewd over de rol van onderprikkeling. Je vindt de podcast hieronder. (Luister met oortjes in, want ik heb een zachte stem 
)