Die alerte blik, die wijsheid in die oogjes. De kraamhulp zegt ‘zozo, dat is me er eentje’ en ook je oma merkt op dat jouw baby flinke pit heeft.

Temperamentvol, gevoelig. En die wil is al zó sterk. Al vlot zie je een eerst lachje, al kan dat volgens de boekjes nog helemaal niet. En zo’n hangend nekje heeft jou baby ook bijna niet gehad. Veel te druk met bezig met observeren, met de wereld aanschouwen en met willen 😁

Sommige baby’tjes balen enorm van dat baby-lijf waar ze door beperkt worden. De frustratie is groot, soms tot adem inhouden of gesprongen adertjes aan toe. 

Andere baby’tjes lijken zich heel onveilig te voelen in dat baby-lijfje. Er wordt zoveel voor ze bepaald, er is zo weinig eigen regie. Luid maken ze duidelijk waar ze níet van gediend zijn. Aankleden, luier verschonen, alles is een gedoe en je schattige baby-tje stribbelt tegen en verzet zich. Ik. Wil. Dit. Niet!

Hun grote opmerkzaamheid maakt dat ze de wereld als een spons in zich op lijken te nemen. En dus is de spons snel verzadigd. Ook hier is energiemanagement al van toepassing. Verminder de prikkels, maar wees niet te voorzichtig. Sommige prikkels gaan ze van áán – de reuring, levendigheid, guitigheid vinden ze heerlijk – dus wees je bewust van wat ze hierin nodig hebben. Kan onderprikkeling ook al bij babytjes spelen? Zeker weten.

De twee is nee fase begint al iets vroeger dan op twee-jarige leeftijd. Je peutertje lijkt soms al zo groot. Sommige kinderen spreken al in volzinnen en worden zowel overschat als onderschat. Teveel koetsjie koetsjie frustreert, neem mij serieus! 

Bij de gastouder en op de kinderopvang blijkt je kind ‘opvallend’. Wat boziger dan de rest (ontlading van frustratie!) wat gevoeliger dan de rest (overbelasting?) Enorm aanhankelijk bij sommige dingen, heel groot en zowat ‘zelfstandig’ bij andere. Hij wil écht klussen, geen onzinnige plastic materialen. Maar overgangen gaan moeizaam en níet bij jullie slapen blijkt onmogelijk. Gevoelig, intens, autonoom. Sterke wil, moeite met onrechtvaardigheid, moeite met moeten, moeite met worden behandeld als klein kind.

Drie miljoen vragen, maar Nijntje is nog te spannend. Hoe voed je dit kind met de juiste input? Hoe ga je om met het altijd aanstaan? Hoe blijf je alert (iets te laat eten en je hangry child vliegt tegen de muren op) zonder dat je de héle tijd intens gespannen bent? Hoe neem je regie zonder de hele tijd op eieren te lopen. Wat heeft jouw kind nodig om lekkerder, soepeler, maar vooral meer ‘vanzelf’ door het leven te gaan?